ΠΑΟΚ Σταυρού: Τη νίκη αυτή τη λέτε εσείς φωτιά, μα εγώ τη λέω δάσος...

mz

mz
Πάντα ήταν παράξενοι οι στίχοι του Διονύση Σαββόπουλου. Και για τον ΠΑΟΚ Σταυρού μέσα στη Νέα Απολλωνία ίσως οι συγκεκριμένοι και να αντηχούσαν αταίριαστοι στο πρώτο τους άκουσμα. 

 

Όμως η εμφάνιση, το αποτέλεσμα και η συνολική παρουσία του Δικέφαλου του Σταυρού μέσα και έξω από το γήπεδο (όπως και όλη η φετινή πορεία του άλλωστε...) μας δείχνει ξεκάθαρα ότι για να έρθει αυτή η νίκη-φωτιά δούλεψαν όχι μόνο κάποια δέντρα, αλλά συνολικά ολόκληρο ''το δάσος'' που έχει φυτρώσει και έχει χτιστεί -αν προτιμάτε την έκφραση- φέτος με όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια ομαδική προσπάθεια η οποία έχει όλες τις προοπτικές να μεγαλουργήσει!

Δεν είναι μικρό πράγμα να σπείρεις, να φροντίσεις να μεγαλώσεις, να το προστατεύεις συνεχώς και να καρπωθείς τα αγαθά που σου δίνει ένα ολόκληρο δάσος.

Διαχρονικά σε κάθε σωματείο μας και ιδιαίτερα στον ΠΑΟΚ Σταυρού (που είναι το μεγαλύτερο σε πληθυσμό χωριό της περιοχής μας) υπήρχαν ψηλά, δυνατά, ταλαντούχα, περήφανα δέντρα... Δέντρα και ταλέντο δεν έλειψαν από τον Σταυρό ποτέ.

Και τι δέντρα, αν καθίσω και θυμηθώ τόσα και τόσα ταλέντα που πέρασαν από την ομάδα τα τελευταία χρόνια θα ξημερωθούμε.

Δάσος όμως είχαμε πολλά χρόνια να δούμε!

pkr

pkr

Το έγραψα και λίγες μέρες πριν, τέτοιο οικογενειακό (κυριολεκτικά!) κλίμα είχαμε να το δούμε από την εποχή του Φυτίλη ή τουλάχιστον από την εποχή της τελευταίας ανόδου του ΠΑΟΚ Σταυρού στην Α΄ κατηγορία πριν δέκα - έντεκα χρόνια πίσω αν θυμάμαι καλά.... 

Αληθινό δάσος που το ένα δέντρο να απλώνει τα κλαδιά του και να βοηθά το άλλο. Δάσος που κάθε κλαδί να είναι τόσο δεμένο με το άλλο του γειτονικού δέντρου και έτσι όλα μαζί να μη μπορεί να τα κουνήσει τίποτα. Καμιά μπόρα, καμιά καταιγίδα, καμιά αναποδιά.

Ακόμα κι αν μένεις με δέκα πάικτες, χωρίς τερματοφύλακα και να είσαι πίσω στο σκορ με 2-0 μέσα στην έδρα μιας από τις πιο δυνατές ομάδες του ομίλου σου.

Και τέτοια αναποδιά δεν γυρίζει αν δεν έχεις άντερα (κάπως αλλιώς τα λεμε στις ποδοσφαιροκουβέντες μας..), αν δεν έχεις δουλειά πίσω σου που να σου δίνει τις δυνάμεις για να αξιοποιήσεις τα άντερα αυτά και τέλος αν δεν λειτουργήσεις σαν δάσος που το ένα δέντρο σου θα κρατάει το διπλανό του όρθιο!

Και η νίκη αυτή ήρθε από το φετινό δάσος που έχει ριζώσει για τα καλά και ολοένα φουντώνει στο φετινό πρωτάθλημα για τον ΠΑΟΚ Σταυρού.

Για να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο σίγουρα υπήρξε δουλειά και όλα τα προηγούμενα χρόνια και από διοικήσεις και από προπονητές που έχουν προσφέρει όλοι τους με τα θετικά και με τα λάθη τους, γιατί λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι δεν κάνουν τίποτα στη ζωή τους....

Όμως το φετινό δημιούργημα αυτού του δάσους έχει πρωταρχικά υπογραφή: Πέτρος Σαλέπης μέσα στο γήπεδο και Δημήτρης Καρπούζης έξω από αυτό.

Αυτοί είναι οι Δασάρχες και ακουλουθεί μια μεγάλη σειρά ανθρώπων με πρώτους τους παίκτες που δίνουν την ψυχή τους ολόκληρη για την ομάδα.

Δασοφύλακες, δασολόγοι, δασοπυροσβέστες, γεωπόνοι, καλιεργητές... όλα τα παιδιά έχουν τον δικό τους σημαντικότατο ρόλο στο ''αθλητικό οικοσύστημα'' αυτό που αναδύει υγεία και σιγουριά.

Μα πάνω απ΄ όλα υπάρχει το δάσος. Η ομάδα!

 

bel-

bel-

Καμιά έλλειψη, καμιά απώλεια ακόμα και βασικότατων παικτών δεν λυγίζει τα δέντρα όταν αγωνιζονται ενωμένα. Καμιά έδρα δεν τα φοβίζει και κανένας αντίπαλος δεν είναι φόβητρο όταν έχεις την ικανότητα να παίρνεις από κάθε παιδί ότι είναι πιθανό και απίθανο σε ένα παιχνίδι μέσα στο γήπεδο.

Γιατί όπως και να το κάνουμε: όταν ο Νικόλας ο Καβάσης εκτός από τα μέγιστα που σου δίνει μέσα, σου παίζει τέρμα και πιάνει παπάδες,

όταν ο Φωτάκης Τσαναξής γίνεται ένα με το σύνολο μέσα σε λίγες εβδομάδες και σκοράρει με στατιστικά που έχουμε να τα δούμε από την εποχή του κορυφαίου γκολτζή Γιώργου Νανάκου,

όταν ο Τασούλης Καρακίτσος μπαίνει σε ένα τέτοιο παιχνίδι που χάνεις 2-0 και το μάτι του γυαλίζει να φάει σίδερα να το γυρίσει,

όταν ο Δημητράκης Πρόκος που είχε δυό χρόνια να κατέβει σε γήπεδο, είναι μια πυροβολαρχία μόνος του,

όταν ο Γιώργος Ταξιάρχου έχει γίνει πιο Σταυρινός και από εμάς τους Σταυρινούς και τα δίνει όλα,

όταν ο Βασίλης Λιάμας ακολουθά σαν στρατιωτάκι και όποτε χρειαστεί από τον πάγκο - όποτε χρειαστεί βασικός το αίμα του βράζει,

όταν ο Σαιμιράκος Χατζηλάρι από παιχνίδι σε παιχνίδι έχει εξέλιξη που μας τρελαίνει,

όταν ο Νίνο, ο Νικόλας Στιβαστάρης παίζει όπου τον χρειάζεσαι και αν χρειαστεί και αλλαγή στο 89΄ είναι εκεί με χαμόγελο,

όταν ο μικρούλης Παναγιώτης Νουράκης εξελίσεται σε οχυρό Ρούπελ με το κορμί του στην άμυνα,

όταν ο άλλος μικρός μας ο Γιαννούλης ο Παναγιώτης κάθε μέρα που περνά σου χτυπά την πόρτα της βασικής ενδεκάδας με την απόδοση του,

όταν έχεις την πολυτέλεια να αντικαταστήσεις τον δαιμονισμένο φέτος Γιώργο Τσίτσο που σου λείπει στο εξωτερικό,

όταν έχεις ένα Μπελέ Θανάση να είναι ανεβασμένος φέτος (όχι ακόμα όμως όσο τουλάχιστον πιστεύω εγώ για το μέγεθος της ποιότητα του και του το λέω με αγάπη που την γνωρίζει),

όταν έχεις κολώνα σου τον Γκας Γεράσιμο Καρακεχαγιά πίσω και σου σκοράρει όταν χρειαστεί (βλέπε Κρυονέρι...),

όταν ο Βενιαμίν της ομάδας ο Μηνασίδης σου δίνει λύσεις και δουλεύει ασταμάτητα για το όνειρο να γίνει βασικός μια μέρα,

όταν έχεις τους δύο κορυφαίους κήπερ της κατηγορίας Κιουπτσή και Χατζηλάρι,

όταν έχεις παιδιά όπως ο Λάζαρος Θεολογάκης που είναι διψασμένα και ετοιμοπόλεμα να ριχτούν στη φωτιά,

τέλος (μεγάλη υπόθεση κατά τη γνώμη μου) όταν έχεις τον πιτσιρικά σου τον Αγαθό Μπίλη να κλαίει απαρηγόρητος για την κόκινη κάρτα και για το ότι έμεινε η ομάδα με δέκα παίκτες, γιατί πονάει το οικοδόμημα αυτό με την ψυχή του και όχι τη θέση που ξέρει ότι την άλλη Κυραική θα παίζει άλλο παιδί...

Και όταν έχεις όλους αυτούς τον καθένα να πολεμά με όλες τους τις δυνάμεις και όλοι μαζί να γίνονται μια γροθιά μέσα και έξω από τα γήπεδα, στο παιχνίδι, στην προπόνηση, στην παρέα, στην καφετέρια, στο μπαράκι, στην ταβέρνα που πάνε, στις γιορτές των φίλων τους, στις γκομενότσαρκες τους:

Ε, τότε έχεις ένα δάσος.

Είσαι ένα δάσος φιλε μου και αλίμονο σε όποιον πάει να σε αντιμετωπίσει χωρίς να το καταλαβαίνει αυτό.

Και παιχνίδια από 2-0 μηδέν θα γυρίσεις και μέσα στη φωτιά θα πέσεις και θα βγεις αλώβητος γιατί το κάθε χέρι απλώνεται να στηρίξει το χέρι του διπλανού του.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ!!! 

Και αυτό δεν είναι τυχαίο, ούτε έπεσε από τον ουρανό, ούτε στο έφερε κανένας ντελιβεράς.

Αυτό αναμφίβολα είναι συνολική δουλειά, αλλά πρώτιστα είναι δουλειά με σφραγίδα εντός γηπέδου ενός παιδιού για το οποίο θα γράψω μόνο αυτό που είπε επί λέξη ο Παναγιώτης Ζευγολατάκος λίγο μετά από το παιχνίδι της Νέας Απολωνίας:

<< Αποτελεί κόσμημα για όλους μας να έχουμε τον Πέτρο Σαλέπη στα γήπεδα μας >>

Ο Πέτρος εκτός της άψογης συμπεριφοράς του μέσα στο γήπεδο ακόμα και σε στιγμές έντασης αυτού του δραματικού αγώνα, στο τέλος έκανε τα αδύνατα - δυνατά για να μη γράψει ο διαιτητής στο φύλλο αγώνα τα παραπτώματα που θα στοίχιζαν τιμωρία για πολλές αγωνιστικές σε παίκτες  της Νέας Απολλωνίας και αυτό έχω το καθήκον να το αναφέρω ξεχωριστά και τιμητικά γιατί πρέπει να το γνωρίζουν όλοι.

 

 

p1

p1

 Τελικά ίσως δεν είναι και τόσο παράξενοι οι στίχοι του Σαββόπουλου. Τους άλλαξα λίγο φυσικά, αλλά η ουσία τους παραμένει η ίδια.

Τη νίκη μέσα στη Νέα Απολλωνία, το κλίμα στον σύλλογο φέτος, την δύναμη της ομάδας, το δικαίωμα στο όνειρο για την άνοδο τα δίνει το δάσος.

Κάθε δέντρο μας έχει την δική ξεχωριστή αξία του.

ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΟΜΩΣ: ΑΞΙΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ !!!

Και μακάρι μέσα από την καρδιά μου, να το κρατήσουν αυτό που έφτιαξαν τα παιδιά φέτος. Αξίζει πρώτα απ΄ όλα στους ίδιους!

Ο Σταυρός διψά χρόνια να τους καμαρώσει στην μεγαλύτερη κατηγορία. Ας μου επιτραπεί να πω, πως δεν μπορώ να φανταστώ αυτά τα παιδιά, αυτό το σύνολο, πουθενά χαμηλότερα τουλάχιστον από την Α΄ κατηγορία.

Σχεδόν όλα τους είναι μικροί σε ηλικία και έχουν πολλά χρόνια να αγωνίζονται και να ασχολούνται με εκείνο που αγαπούν.

Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας τι πόνους, τι στεναχώριες και θυσίες έχουν περάσει...

Η ώρα της χαράς, η χρονιά της δικαίωσης έχω την εντύπωση πως έφτασε φέτος.

Ναι θέλει δουλειά ακόμα και προσπάθεια ακόμα μεγαλύτερη μέχρι το τέλος.

Και ίσως να παραμένω ονειροπόλος ή και κάπου γραφικός που στοιχηματίζω με φίλους από τώρα κιόλας (μόλις την 5η αγωνιστική) πάνω στην αξία τους και στο ότι ότι ο Μάιος θα μας βρει στην Α΄ κατηγορία.

Αφήστε με όμως να γράφω ως κάποιος που αγαπάει το χωριό του και τα παιδιά αυτά, που σχεδόν όλα τα γνωρίζω από μωρά.

Αφήστε με να βλέπω όχι το δάχτυλο που δείχνει τα βουνά μας, όχι το κάθε δέντρο, αλλά να βλέπω το δάσος.

Και να είμαστε όσοι περισσότεροι φίλαθλοι μπορούμε σε κάθε παιχνίδι αυτών των παιδιών για να καμαρώνουμε το δάσος αυτό !!!

Τσολάκης Βασίλης

 *(Για την ομάδα της Νέας Απολλωνίας σεβόμενος την άποψη του Ηλία Ζουμπούλη, δεν θα αναφερθώ καθόλου σήμερα. Τα παιδιά του Μέγα Αλέξανδρου χρειάζονται χρόνο και καθαρό μυαλό για να κοιτάξουν την επόμενη μέρα και απερίσπαστοι να ηρεμήσουν όλοι για το καλό της ομάδας. Σύντομα θα υπάρξει ρεπορτάζ για τον Μέγα και ελπίζουμε όλοι σε ευχάριστα νέα)

 p8

p8

 

Μέγας Αλέξανδρος Νεας Απολλωνίας - ΠΑΟΚ Σταυρού 2-3

(ρεπορτάζ από τον ιστότοπο ΠΑΟΚ Σταυρού)

 

Μεγάλη εκτός έδρας νίκη πέτυχε σήμερα ο ΠΑΟΚ Σταυρού στο εξ αναβολής παιχνίδι για την 3ή αγωνιστική μέσα στην Νέα Απολλωνία με σκόρ 2-3.

Στο ξεκίνημα του παιχνιδιού οι γηπεδούχοι μπήκαν πιο δυνατά και κατάφεραν να προηγηθούν στο 29΄μετά απο αυστηρή εως ανύπαρκτη υπόδειξη του διαιτητή για πέναλντι αφού πρώτα εμπιστέυτηκε τον βοηθό του 1-0 σε μια φάση που σήκωσε θύελλα αντιδράσεων όλης της ομάδας μας.
Σαν να μην έφτανε αυτό τα πράγματα έγιναν εξαιρετικά δύσκολα όταν στο 38΄ μετά απο αυστηρή υπόδειξη και πάλι του ρέφερι για πέναλντι αποβλήθηκε με απευθείας κόκκινη κάρτα ο πιτσιρικάς τερματοφύλακας μας Αγαθός Μπίλης.

Τα γκολπόστ κλήθηκε να υπερασπιστεί ο Νίκος Καβάζης ο οποιός απέκρουσε αρχικά το πέναλντι αλλά στην επαναφορά η μπάλα στρώθηκε στον επιθετικό των γηπεδούχων ο οποίος πλάσαρε σε ανυπεράσπιστη εστία και έτσι ο ΠΑΟΚ Σταυρού βρέθηκε πίσω στο σκόρ με 2-0 που ήταν και σκόρ ημιχρόνου και με παίχτη λιγότερο για το υπόλοιπο του αγώνα.
Ο Πέτρος Σαλέπης σίγουρα είχε πολλά να πεί στους παίχτες του στην ανάπαυλα καθώς στο πρώτο 45λεπτο ο ΠΑΟΚ Σταυρού παρουσιάστηκε αγνώριστος σε σχέση με τα μάτς που έχει δώσει μέχρι στιγμής .
Η αλλαγή συστήματος,η είσοδος του πιτσιρικά Καρακίτσου στο χώρου κέντρου αλλά και οι φωνές του Σαλέπη στο ημίχρονο έπιασαν τόπο καθώς η ομάδα μας στο 48ο λεπτό μετά απο σέντρα του Τσαναξή και προβολή του Ταξιάρχου μείωσε σε 2-1 με τους γηπεδούχους να μένουν και αυτοί με 10 παίχτες 3 λεπτά αργότερα καθώς αποβλήθηκε ο τερματόφυλακας τους για ανάρμοστη συμπεριφορά με απευθείας κόκκινη.

Απο εκείνο το σημείο και μετά υπήρχε μόνο μία ομάδα στο γήπεδο και αυτή ήταν ο ΠΑΟΚ Σταυρού.
Όλοι πίστεψαν στις δυνάμεις τους και στην μεγάλη ανατροπή που δεν άργησε και πολύ να έρθει.
Στο 55΄ μετά απο εξαιρετική πάσα του Τσαναξή και πάλι, ο Πρόκος βρέθηκε τετ α τετ και πλάσαρε στην γωνία κάνοντας το 2-2.
Στο 67ο λεπτό μπήκε το καλύτερο γκόλ του αγώνα και αυτό που έκρινε την σημερινή αναμέτρηση, μετά απο πάσα του Ταξιάρχου με το εξωτερικό, ο Τσαναξής πήρε την μπάλα απο έξω δεξιά και αποφεύγοντας έναν αντίπαλο κεραυνοβόλησε τον αντίπαλο πορτιέρο στέλνοντας την μπάλα στα δύχτια κάνοντας το 2-3 μέσα σε έξαλλα πανηγύρια όλης της ομάδας αλλά και του κόσμου που ήταν έξω και βοήθησε την ομάδας μας.

Στο 74΄ και πάλι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής σήμερα Φώτης Τσαναξής είχε την ευκαρία να κλείδώσει το μάτς αλλά η μπάλα μετά απο σούτ χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι.
Στο 87΄ακόμα μια σπουδαία ευκαιρία χάθηκε για την ομάδα μας όταν ο Σαλέπης αλλά και ο νεοεισελθών Γιαννούλης δεν μπόρεσαν να σκοράρουν απο ευνοική θέση.
Το τελευταίο σφύριγμα της λήξης βρήκε και πάλι νικητή τον ΠΑΟΚ Σταυρού ο οποίος σήμερα μπορούμε να πούμε πως γύρισε ζωντανός απ΄την κόλαση.
Έξαλλα πανηγύρια απο όλους δείχνοντας πως η ομάδα μας θα είναι σκληρό καρύδι για κάθε αντίπαλο.
Όλοι ένα κουβάρι στο χώρο του κέντρου αγκαλιασμένοι αφιέρωσαν την σπουδαία νίκη στον μικρούλη τερματοφύλακα μας Αγαθό Μπίλη ο όποιος ήταν απαρηγόρητος στον πάγκο της ομάδας μας μετά την αποβολή του.
Συγχαρητήρια σε ΟΛΟΥΣ για την σπουδαία νίκη που ανεβάζει το ηθικό καθώς η ομάδα μας το Σαββάτο αντιμετωπίζει τον Βρασίδα Βρασνών στο ντέρμπι κορυφής.

Σκόρερ: Ταξιάρχου 48' - Πρόκος 55' - Τσαναξής 67' *(Σαμαράς 2 τέρματα για τη Νέα Απολλωνία)

ΠΑΟΚ Σταυρού:Μπίλης-Καρακεχαγιάς-Σαλέπης-Νουράκης
Λιάμας-Μπελές (46'Καρακίτσος) -Καβάζης-Πρόκος(89' Στιβαστάρης)-Χατζηλάρι-Τσαναξής-Ταξιάρχου(75΄Γιαννούλης)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ