Μα πως μπορείς να μη με αγαπάς τα Σάββατα και τις Κυριακές και τις Δευτέρες, και κάθε μέρα;

pltr--

pltr--
Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό, κάτι πλούσιο και παράξενο σαν τοπίο του βυθού: Τασούλης Καρακίστος, Παναγιωτάκης Γιαννούλης,

Παναγιωτάκης Νουράκης, Παναγιωτάκης Διδώνης, μια νέα φουρνιά ξεπηδά και σταδιακά το ένα μετά το άλλο παιδί, αρχίζουν να ξεδιπλώνουν το ταλέντο και να καταθέτουν την δική τους ψυχούλα μέσα στο γήπεδο για τον ΠΑΟΚ Σταυρού.

 

Πρώτο κοινό τους γνώρισμα; Και τα τέσσερα αυτά παιδιά - γέννημα θρέμα Σταυριωτάκια-  κουβαλάνε στα ονόματα τους βαριά κληρονομιά προσφοράς στην ιστορικότερη ομάδα της περιοχής μας, από τους θείους τους!

Αρκεί να θυμίσω εδώ τον Γιώργο τον Καρακίτσο (τον Σπανό) ή τον Χρήστο τον Διδώνη (τον Μπούρμπουλα) και καταλαβαίνουμε για τι θρυλικές κληρονομιές μιλάμε.

Το ωραίο της υπόθεσης είναι πως ενώ οι πατεράδες τους δεν έχουν αγωνιστεί στον ΠΑΟΚ Σταυρού, το ποδοσφαιρικό γονίδιο της οικογένειας έμεινε ευτυχώς στα παιδιά αυτά και τους ανοίγει ένα δρόμο με τις καλύτερες προυποθέσεις για το μέλλον.

Ο Μπάμπης Γιαννούλης (πρωταθλητής Ελλάδος στο τριπλούν) και ο Κώστας Νουράκης ήταν αθλητές στίβου (με μεγάλες επιδόσεις!) ο Απόστολος Καρακίτσος αγωνίστηκε στον Αετό ενώ ο Στέλιος ο Διδώνης βοηθούσε πάντα.. από την κερκίδα.

Οι πιτσιρικάδες όμως κόλησαν το μικρόβιο της μπάλας και που τους έχανες - που τους έβρισκες από την στιγμή που στάθηκαν όρθιοι κλωτσούσαν το τόπι.

Το 'χουν οι μάγκες. Το ΄χουν για τα καλά!

Δεύτερο κοινό τους γνώρισμα;

Και τα τέσσερα αυτά παιδιά ανήκουν στο αύριο του ΠΑΟΚ Σταυρού.

Στην επόμενη μέρα που καλείται να γεννήσει νικητές και να ξαναγράψει νέες χρυσές σελίδες ιστορίας.

Ο δρόμος αυτός μακρύς και δύσκολος σίγουρα.

Τίποτα και κανένας δεν εγγυάται το ότι θα γίνει αυτό.

Έτσι είναι το ποδόσφαιρο και έτσι θα είναι πάντα. Μοναχικός και επίπονος δρόμος!

Και εδώ ακριβώς είναι το τρίτο κοινό τους γνώρισμα: 

Όλοι τους θα πρέπει να δουλέψουν σκληρά με υπομονή, με θάρος, με κουράγιο και να αντέξουν σε ότι έρθει μπροστά τους.

Σε τραυματισμούς, σε πίκρες, σε απογοητεύσεις, σε καημούς, γιατί η ρημάδα η μπάλα έχει και τέτοια. (αν έχει λέει..)

Δεν είναι μονάχα χαρές. Δεν είναι παιδική χαρά.

Το μόνο που μπορεί να τους εγγυηθεί ότι στα πρόσωπά τους θα φανούν οι αυριανοί ηγέτες του ΠΑΟΚ Σταυρού, είναι η δική τους καρδιά και η δική τους προσπάθεια χρόνο με το χρόνο.

Αυτό που καλούνται οι ίδιοι να κάνουν, είναι να καλιεργούν το αναμφισβήτητο ταλέντο τους και να το φτάσουν όσο ψηλά γίνεται και ακόμα παραπέρα.

Η ομάδα του ΠΑΟΚ Σταυρού και ο κόσμος τους αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή.

Βρίσκονται μέσα σε μια μεγάλη αθλητική οικογένεια με εκλεκτά παιδιά κάθε ηλικίας και εμπειρίας δίπλα τους και με έναν προπονητή που τους πιστεύει και που είναι ''μανούλα'' για να δουλεύει με νέα παιδιά δίνοντας τους ευκαρίες και στηρίζοντας τους με όλη του την θέρμη.

Ιδανικό timing (όπως διάολο το λένε στα αγγλικά), ιδανικές συνθήκες, ιδανικές προοπτικές, ιδανική ευκαρία.

Και αυτό είναι το τέταρτο κοινό τους γνώρισμα:

Έχουν στα χέρια τους ή μάλλον στα πόδια τους καλύτερα, μια σπάνια ευκαιρία να αποτελέσουν την βάση μιας αξιόλογης ''ποδοσφαιρικής μαγιάς'' που σε βάθος χρόνου μέσα σ΄αυτήν θα ζυμωθεί ένας μεγάλος σύλλογος που θα γεννά νικητές στην ψυχή.

Γιατί όπως και να το κάνουμε τα τελευταία χρόνια αυτή η νοοτροπία έλειψε απο τον ΠΑΟΚ Σταυρού.

Ταλέντα και αγωνιστικές αξίες πάντα ξεπηδούσαν από τα σπλάχνα της ομάδας κάθε χρόνο.

Ποτέ δεν έλειψαν ούτε οι μπαλαδόροι ούτε οι παικταράδες.

Κάτι άλλο φαίνεται έλειπε και ίσως είναι καιρός να αλάξει προς το καλύτερο, κατά πως έλεγε και το θρυλικό τραγούδι του Νίκου Πορτοκάλογλου με αφορμή τον αξέχαστο άθλο στο Ευρωμπάσκετ του ΄87 : '' Είμασταν πάντοτε παικτάρες, μα δεν πιστεύαμε ποτέ... ''.

Ε, λοιπόν ίσως ήρθε η ώρα να το πιστέψουμε και στα πρόσωπα αυτών των παιδιών που είναι η μαγιά για το αύριο, να το πιστέψουμε για καλά!

Και αν μπαίνω στον κόπο να γράψω αυτές τις αράδες δεν είναι ούτε για καμιά εφήμερη προσωπική προβολή τους, ούτε για την πρωτιά στην κατηγορία που βρίσκεται ο σύλλογος, ούτε για τις νίκες που πέτυχαν ως τα τώρα, ούτε γιατί μετράνε παραπάνω από άλλα παιδιά της ομάδας.

Τουναντίον, πρέπει να φάνε πολύ ψωμί ακόμα για να φτάσουν την προσφορά άλλων παιδιών, για να εξηγούμαστε παστρικά με όλους.

Είναι για κάτι μεγαλύτερο, κάτι βαθύτερο, κάτι πέρα από το σήμερα...

Είναι για το μέλλον που θέλει δουλειά μα και πίστη,

Είναι για τη ''μαγιά'' που θέλει ζύμωμα μα και ψήσιμο.

Είναι για το γλυκό ψωμί που θα φάμε κάποια στιγμή, που θέλει υπομονή μα και σωστά υλικά για να πετύχει.

Οι μαγκίτες αυτοί είναι τα ΣΩΣΤΑ ΥΛΙΚΑ.

Τους ενώνουν πράγματα και είναι υποσχόμενοι με τόσα πολλά, που αν το καλοσκεφτείς όχι μόνο γλυκό ψωμί, αλλά και ολόκληρο φούρνο μπορείς να φτιάξεις πάνω τους!

Αυτό να μη χάσουμε. Ούτε εμείς, ούτε αυτά τα τα παιδιά!

 Και μιλάω για ένα μεγάλο μελοντικό όνειρο.

Να τα καμαρώσουμε και αυτά και τον ΠΑΟΚ Σταυρού ακόμα και σε επαγγελματικές κατηγορίες!

Γιατί τι μας λείπει; Σαν τόπος έχουμε πολλά περισσότερα από άλλες περιοχές που έχουν ομάδες στην Γ΄, στην Β΄, ακόμα και στην Α΄ Εθνική.

Ουτοπία θα μου πείτε; Μπορεί. Αν όμως δεν ονειρευτείς το μεγάλο δεν θα μπορέσεις και να το πετύχεις ποτέ!

Τα μεγαλύτερα ταξίδια ξεκινούν με ένα μικρό βήμα. Το βήμα των παιδιών αυτών είναι δεδμένο πως ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς το αθλητικό ταξίδι τους, όποιο κι αν είναι αυτό.

Το αύριο είναι δικό τους. Μα το αύριο δουλεύται με το κάθε σήμερα. Αυτό να μη το ξεχνάνε ποτέ. Και να δουλέψουν όσο μπορούν.

Το ότι έχουν μπροστά τους λαμπρή ευκαιρία αυτό θα πρέπει να τους γεμίσει με θάρος και ευθύνη που πιστεύω ότι μπορούν να την σηκώσουν. Το κεφάλι κάτω, πολύ δουλειά, λίγα λόγια και ο χρόνος θα κυλά για αυτούς.

Και εμείς από δίπλα να βοηθάμε όπως και όσο μπορεί ο καθένας.

Η φετινή πορεία του ΠΑΟΚ Σταυρού ασχέτως της τελικής κατάληξης της, θα τους καταξιώσει πέρα για πέρα. Ήδη κάποια από αυτά τα παιδιά έχουν παιχνίδια και καλές αποδόσεις στα πόδια τους. Κάποια άλλα περιμένουν την δική τους ευκαρία. Όλα θα γίνουν και δεν χρειάζεται κανένα άγχος. 

Και για να είμαστε εξηγημένοι ''αυτά τα όλα'' δεν γίνονται από τη μία μέρα στην άλλη. Θα χρειαστεί χρόνος, κόπος, ιδρώτας και πολλά ακόμα πράγματα να γίνουν.

Η ''μαγιά'' όμως είναι εδώ. Τα παιδιά αυτά είναι εδώ! Και όλα μπορούμε να τα σχεδιάσουμε και να τα στηρίξουμε.

 

 pltrg-

pltrg-

 Παναγιωτάκης Γιαννούλης - Τασούλης Καρακίτσος: Η εμφάνιση (νεούλια) και η προσφορά τους στο παιχνίδι με τον Αετό υπόσχεται πολλά για το μέλλον. Ο χαρακτήρας τους και η θέληση τους υπόσχεται ακόμα περισσότερα. Στο χέρι τους είναι μαζί με τά άλλα παιδιά που ξεπηδάνε σταδιακά στον ΠΑΟΚ Σταυρού να μας κάνουν να ονειρευόμαστε...

 

Και τέλος έχουν και ένα πέμπο κοινό στοιχείο:

Τα πιτσιρίκια αυτά είναι βαμένα Παοκσταυρινάκια μέχρι το κόκαλο. Σάρκες από την σάρκα του ΠΑΟΚ Σταυρού.

Πονάνε για την ομάδα και το χωριό. Πονάνε για τη φανέλα και αυτή είναι μια κληρονομιά που θα τα ακολουθεί για πάντα στη ζωή τους!

Δεν αγοράζεται και δεν μετριέται αυτό με τίποτα στον κόσμο.

Δε το βρίσκεις εύκολα και όταν το βρεις το διαφυλάτεις ως κόρην οφθαλμού.

Θα μπορούσα να το πω και με άλλες λέξεις όπως: Οι πιτσιρικάδες αυτοί έχουν μια ''Ιερή τρέλα με την ομάδα''.

Ιερή, γιατί αγαπάνε, σεβονται και εκτιμάνε ότι συμβαίνει γύρω τους από το Δ/Σ, τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους, μέχρι τους φιλάθλους και είναι ταπεινά παιδιά.

Αρκεί να μιλήσει έστω και μια φορά μαζί τους κανείς και θα καταλάβει...

Τρέλα, γιατί γουστάρουν όσο τίποτα αυτό που κάνουν και είναι πραγματικά τρελαμένα με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο.

Και όλα θα τα προλάβουν στη ζωή τους. Και σπουδές και δουλειές και καριέρες αργότερα. Γιατι όποιος πραγματικά θέλει, μπορεί και βρίσκει τρόπο να τα προλάβει όλα.

Και αυτά το θέλουν πραγματικά!

Κάτι στ΄ αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Με αυτούς τους στίχους του Νιόνου του Σαββόπουλου δεν ξεχωρίζω κανέναν και τίποτα από άλλους.

Και όποτε βρίσκω λίγο χρόνο θα γράφω για όλους γιατί μου αρέσει και γιατί το αξίζουν όλοι τους.

Εστιάζω απλώς σε μια λαμπρή ευκαιρία που παρουσιάζεται μετά από χρόνια με το να εμφανιστεί ταυτόχρονα μια πλειάδα νέων παιδιών, μια παρέα, μια ''μαγιά'' που σταδιακά θα πάρει πάνω της τα όνειρα που οφείλουμε να κάνουμε έναντι της ιστορίας του ΠΑΟΚ Σταυρού.

Γιατί όταν έχεις μεγάλη ιστορία, δικαιούσαι έτσι για ένα λόγο παραπάνω να κάνεις και μεγάλα όνειρα.

Αξίζει στον Σταυρό.

Αν μη τι άλλο αξίζει σ΄ αυτά και σε όλα τα παιδιά που φορούν την φανέλα με τον Σταυρινό Δικέφαλο στο στήθος!

Αξίζει να τα αγαπάς και τα Σάββατα και τις Κυριακές και τις Δευτέρες και κάθε μέρα, όλη μέρα!

Καλή δουλειά αγορίνες μου.

Καλή δουλειά και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους!

 

px--

px--
Η μεγάλη αμαρτία είναι να αγωνίζονται οι ομάδες και τα παιδιά μας σε ένα γήπεδο, που μόνο γήπεδο δεν είναι εδώ και χρόνια. Μακάρι να γίνει κάτι σύντομα...

 

Με την ευγενική χορηγία επικοινωνίας:

Σας προσκαλούμε στον πρώτο χορό της Γ' λυκειου Σταυρού με ελληνική βραδιά και πολυ πολυ κεφι..

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου στις 9:00 μ.μ. μέχρι 8 Νοεμβρίου στις 5:00 π.μ.

Σας περιμενουμε ολους!!

peop-

peop-

 

https://www.facebook.com/events/1535259753385006/?notif_t=plan_user_invited

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ