cnm-

cnm-
Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μεσ΄ τα θερινά τα σινεμά... Στην Ασπροβάλτα είχαν την τύχη να μεγαλώσουν γενιές και γενιές με τις εικόνες και τα βιώματα από περιβάλλον θερινού σινεμά στη γειτονιά τους.

 

Εκεί στου κυρ- Αχιλλέα που λειτουργούσε μέχρι και πριν λίγα χρόνια...

Όμορφες, αγαπημένες στιγμές από εκείνες όμως που δυστυχώς χάνονται μπροστά στην ταχύτητα, στην ένταση και την τεχνολογία μιας εποχής που μας μεταμορφώνει σιγά - σιγά σε μοναχικά καταναλωτικά ''ρομπότ''.

Τρέχουμε όλοι ... Να πάμε που;

Και εκείνες οι νύχτες με το φεγγάρι βρε αδερφέ; Με τις παρέες, τα γέλια, τα σποράκια, τα πειράγματα στα κορίτσια δίπλα μας;

Που να ΄ναι εκείνες οι νύχτες;

Με το φως της οθόνης να έρχεται από πίσω μαγικό  -όχι από μπροστά όπως σήμερα της τηλεόρασης- και να γεμίζει τις νύχτες με εικόνες και ταξίδια του νου...

Να λαχταράει η ψυχή σου να ταξιδέψει κι άλλο, να μη τελειώσει το έργο και όλο να ψάχνεις στα διαλείματα αν σε κοιτάζει η κοπελιά από την παραδίπλα σειρά..

Προλάβαμε και τα ζήσαμε αυτά μικροί και τυχεροί οι Ασπροβαλτιανοί που τα ζούσαν μέχρι πριν λίγα χρόνια στο σινεμά της γειτονιάς τους.

Τυχεροί και σήμερα που μπορούν σχεδόν να τα ''ξαναζήσουν'' σε μιά άλλη εποχή βέβαια και σε ''αθλητικές κόπιες'' μέσα στο γήπεδο του χωριού τους από μια εκλεκτή ομάδα αθλητών πρωταγωνιστών - παραγωγών - κινηματογραφιστών - προπονητών σκηνοθετών και να ξαναγεμίσουν τα απογεύματα τους με άλλα ταξίδια και όνειρα, πάλι με παρέες στις κερκίδες, με τον πασατέμπο τους, με τα χτυποκάρδια για τους νεώτερους, με χαμόγελο και με νέα όνειρα...

 

cinm--

cinm--

Σινέ -Τρωάδα...

Έτυχε να έχω παρκάρει λίγο πιο δίπλα από τον παλιό κινηματογράφο της Ασπροβάλτας και έτσι όταν τελείωσε το παιχνίδι της Τρωάδας με την Αρέθουσα βρέθηκα να περνάω από μπροστά του..

Οι εντυπώσεις από το παιχνίδι που μόλις είχα δει έφυγαν για λίγο και κάτι με γύρισε στα παλιά.

Αναμνήσεις, στιγμές, φίλοι αγαπημένοι, συμμαθητές, παρέες πέρασαν από το μυαλό μου...

Και κοίτα να δεις ένα παράξενο πράγμα...

Να ξαναθυμάμαι έτσι ξαφνικά πόσα και πόσα παιχνίδια είχα δει μέσα στην Ασπροβάλτα από τα χρόνια που έπαιζε ο Παπάγος ρε φίλε... ο Μητσάρας ο Κελαιδίτης... ο Γιάννης ο Γαβριηλίδης, ο Θεοχαρίδης ο Γιώργης, ο Άγγελος ο Φραντζής, ο Κεχαγιάς ο Κώστας, ο Αντώναρος ο Σαγιάς, ο Γιώργης ο Ανδρεάδης, ο μεγάλος Κουτής, ο συμμαθητής μου ο Μπάμπης Ζαβαλέρης, οι Σκορδάδες, ο αξέχαστος ο Χριστέλιας, ο Σάκης ο Καπετάκης, ο Κωστελίδης, οι Τσερκέζοι αργότερα, οι Γρηγοράσκοι παιδάκια τότε... μέχρι και τον λαγό τον Χρήστο θυμήθηκα.

Πόσα και πόσα παιδιά ρε φίλε!

Να μπορούσα λέει να τους έβαζα όλους σε ένα φιλμ από εκείνα τα αθάνατα, τα νοσταλγικά ασπρόμαυρα φιλμ και να μαζευόμασταν μια μεγάλη παρέα εκεί στου κυρ- Αχιλλέα να τους βλέπαμε μαζί...

Να γινόταν λέει, να ξαναπερνούσαμε έτσι όμορφα απογεύματα και βράδια σε ένα τέτοιο σινεμά.

Μα δε γίνεται θα μου πει κάποιος...

Κι όμως γίνεται! 

Γίνεται στον καινούργιο κινηματογράφο ''Σινέ-Τρωάδα'' που άρχισε να λειτουργεί στο.. γήπεδο της Ασπροβάλτας!!!

 

cns-

cns-

ΜΑΣ ΤΡΩΑΣ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑΣ: Σαν παλιό σινεμά...

Πάνε χρόνια που ετοιμάζεται η ομάδα αυτή.

Πάνε χρόνια που τα παιδιά αυτά έμειναν δεμένα και κράτησαν τον σύλλογο όταν χρειάστηκε ακόμα και να πιούν πίκρα και στεναχώρια χωρίς την λάμψη πρωταγωνιστών και επιτυχίας.

Χρειάστηκε να δώσουν ότι είχαν και δεν είχαν στις ψυχές τους για να αντέξουν και άντεξαν!

Ο μουτράκλας ο Χατζηγιαννάκης, οι παλίκαροι οι ''τρίδυμοι'' και στην ψυχή Κοσμάδες, ο χαρισματικός Μπόγκι, ο παίδαρος ο Γιαννάκης  Πασχάλης με την αίωνια ''Ελληνίδα μάνα'' στις κερκίδες χαχαχα, ο γάτος ο Νικολάκης Ζαβαλέρης γιός του παλιού συμμαθητή μου του Μπάμπη, ο ευγενέστατος ο Αντωνάκης Μάτης, η ψυχούλα ο Σιμάκος Μπουρσανίδης, ο χαλκέντερος Παναγιωτάκης Ανδρεάδης γιός του Γιώργη, ο τυπάρας ο Δημήτρης Κανέλλης, ο σολίστας ο Γιωργάκης Ντόμπρος (η μεγαλύτερη αδυναμία μου), τα τρομερά Εξαρχάκια ο Σώτος και ο Γιωργάκης, ο Μπάμπης Ζαφειρέλιας και πολλά ακόμα παιδιά που αρχικά τα κράτησε ο Σάκης ο Καπετάκης με το αίμα της ψυχής του στα πέτρινα χρόνια...

Πέρασαν τα χρόνια αυτά όμως και ένας άλλος κύκλος άνοιξε για την Τρωάδα.

Ήρθαν και άλλα παιδιά στην ομάδα, νέα πρόσωπα, ο Μάρκος ο Τσεκούρας, ο Διαμαντούλης Αγκοτάκης, ο Παναγιώτης Βαφειαδης, ήρθαν νέες δυνάμεις για νέες επιτυχίες.

Ο σπόρος όμως υπήρχε και όπως αποδείχθηκε ήταν καλός και γόνιμος σπόρος.

Ήρθε και ο Γιώργης ο Ανδρεάδης στην τεχνική ηγεσία και η σπορά άρχισε να αποδίδει καρπούς...

Όλοι μαζί παλιοί και καινούργιοι έδωσαν άνθος και καρπό στον σύλλογο.

Την πρώτη σοδειά την γεύτηκε πέρυσι η Τρωάδα όταν έτσι ξαφνικά από το πουθενά θα έλεγε κανείς, έφτασε μια ανάσα από την άνοδο στην Α΄ κατηγορία κάνοναντας πολλούς να τρίβουν τα μάτια τους...

Μα πως; Οι ''μπέμπηδες'' έφτασαν εκεί; Θα ξεφουσκώσουν...

Και να που αυτά τα διαβολεμένα ''μπεμπάκια'' με απέραντη θέληση και σκληρή δουλειά κάνουν ακόμα περισσότερους να τρίβουν και φέτος τα μάτια τους!

zav-

zav-

- Πρώτοι στην βαθμολογία με πέρασμα από τις τρεις πιο δυνατές έδρες του ομίλου (Κορώνεια - Αετός - Ανάληψη) με 15 βαθμούς και με το ρεπό παρελθόν πλέον!

- Με δεύτερη καλύτερη επίθεση (14 γκολ) και πρώτη καλύτερη άμυνα (μόλις 3 γκολ) με τον Ζαβαλεράκο να παίρνει κεφάλι από τον Κιουπτσή παρακαλώ!

Λίγα είναι;

 

Η οθόνη βουλιάζει... σαλεύει το πλήθος, εικόνες ξεχύνονται με μιας...

Το σινέ - Τρωάς άνοιξε και άνοιξε πλέον για τα καλά.

Μεγάλα και σπουδαία έργα γυρίζονται και προβάλονται εκεί..

Μπορεί να μη έχουν την λάμψη των λαμπερών Χολυγουντιανών υπερπαραγωγών, αλλά έτσι είναι πιο όμορφα, πιο νοσταλγικά και το κυριότερο είναι αυτά - καθ΄ αυτά Ασπροβαλτιανά, όπως τότε στα νοσταλγικά ιστορικά χρόνια της Τρωάδας, με όλους τους συντελεστές από το χωριό που το αγαπούν και θα συνεχίσουν να προσφέρουν για πολλά χρόνια ακόμα μέχρι να γεράσουν.

Είναι όμορφο το σινεμά αυτό και απέχει δυό βήματα από την γειτονιά...

Το μόνο κακό είναι το κρύο του χειμώνα, αλλά κι αυτό μπορεί και πρέπει να το ζεστάνει ο κόσμος της Ασπροβάλτας με την μαζική παρουσία του δίπλα στα παιδιά του!

 

cnar

cnar
 

Πρόσφατη προβολή Τρωάδα - Αρέθουσα 5-0

Δεν έχει ίσως τόση μεγάλη σημασία να αναφερθούμε στο ματς αυτό, όσο το να πούμε πως και η Αρέθουσα διανύει τα δικά της δύσκολα χρόνια.

Νέο συμβούλιο, νέος προπονητής, νέοι παίκτες και ένα νέος κύκλος ξεκινά και εκεί.  Και μάλιστα φέτος τα πάει πολύ καλά. Μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει 7 βαθμούς και είναι πάντα υπολογίσιμη και δυνατή μέσα στην έδρα της!

Χρειάζεται χρόνος για το κάτι παραπάνω και μακάρι αυτό να έρθει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Θα έρθει ο καιρός ξανά που και η Αρέθουσα θα δυναμώσει όπως παλιά.

Αυτό συμβαίνει με όλες τις ομάδες.

Στο παιχνίδι του Σαββάτου 15/11 η Τρωάδα σε δαιμονιώδη φόρμα έκανε ότι ήθελε μέσα στο γήπεδο και πέτυχε πέντε γκολ με τους φώτη Κοσμά (2), Μπόγκι Πετρόβ (2) και τον Γιαννάκη Πασχάλη.

Όμορφο θεαματικό παιχνίδι χορταστικό από φάσεις και γκολ για τους αρκετούς ομολογώ φιλάθλους (για τέτοιο καιρό) και με μεγάλο σεβασμό από τα παιδιά της Τρωάδας προς τους αντιπάλους τους.

Δεν χρειάζεται νομίζω να σχολιάσω το γεγονός πως αν ήθελε η Ασπροβάλτα θα έφτανε το σκορ σε αστρονομικό νούμερο και το ότι δεν το έκανε δείχνει το επίπεδο και την ποιότητα χαρακτήρα αυτής της ομάδας!

Μιας ομάδας που έρχεται σταδιακά σαν δώρο στα μάτια όσων αγαπούν το ποδόσφαιρο και χαρίζει μεγάλες συγκινήσεις που είμαι βέβαιος πως όσο περνά ο καιρός θα ραγίσουν καρδιές.

Όπως παλιά... Όπως οι μέρες της Θρυλικής Τρωάδας..

Όπως ένα παλιό σινεμά που φύτρωσε στο σήμερα για να μας ταξιδέψει και πάλι...

Μπράβο στην Τρωάδα:

- Στην ομάδα σαν εκείνο τον παλιό καλό ποιοτικό ''νουάρ'' κινηματογράφο που δεν χορταίνεις να βλέπεις τις ταινίες του και δεν τον βαριέσαι ποτέ...

- Στην παρέα αυτών των παιδιών όπως εκείνες των παλιών μεγάλων πρωταγωνιστών με κέφι, με όρεξη, με αγάπη για αυτό που κάνουν...

- Στον κόσμο της και στο γήπεδο - studio που γυρίζονται εκεί μέσα μεγάλες ταινίες για όσκαρ...

- Και μπράβο στον κόουτς - σκηνοθέτη των επιτυχιών αυτής της ομάδας τον Γιώργο τον Ανδρεάδη.

Εδώ όμως θα σηκώσω Κίτρινη κάρτα.

andr-

andr-

Δεν ξέρω και εγώ και ούτε κανείς άλλος φαντάζομαι πως θα τα βγάλει πέρα αυτό το παιδί με τόσα που έχει φορτωθεί στην ομάδα.

Ο Γιώργος αποτελεί από τα πολυτιμότερα κεφάλαια αυτή τη στιγμή στην ομάδα, κοιμάται και ξυπνά με την Τρωάδα στο μυαλό του, τρέχει και δεν φτάνει καθημερινά για μικρούς και μεγάλους αθλητές, όποτε υπάρχει και το παραμικρό διαθέσιμο δευτερόλεπτο τρέχει και παρακολουθεί τους επόμενους αντιπάλους της Ασπροβάλτας, με έναν απίστευτο ρυθμό και ζήλο.

Μιλά από τώρα με πολλά παιδιά που τον εκτιμούν για να έρθουν στην Τρωάδα. Ιδρώνει και αγωνιά για το προπονητήριο που ετοιμάζεται... Έχει χάσει τον ύπνο του για ένα σωρό καθημερινά προβλήματα που ξεπηδάνε, εξοπλισμό, ιματισμό, τραυματισμούς ...

Πρέπει να αντέξει μέχρι τό τέλος της φετινής παράστασης και μακάρι να αντέξει!!!

Ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα απ΄ τον καθένα ότι αν θέλεις να πας καλά και στην παραπάνω Α΄κατηγορία πρέπει να χτίσεις μπετά απ΄την Β΄ και από φέτος...

Αυτό ελάχιστοι ίσως το έχουν καταλάβει και το βάρος αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να το σηκώνει κανένας Κόουτς μονάχος του...

Εδώ έρχεται και η συνέχεια του στίχου: με την Χαλιμά που μιλά στα παιδιά...

Η κυρία αυτή μπορεί να λέει ότι θέλει στα παιδιά, στίχος είναι, παραμυθατζού είναι, ας πει ότι θέλει...

Οι μεγάλοι όμως πρέπει να μιλήσουν μεταξύ τους και πρέπει να μιλήσουν σοβαρά για το μέλλον και την εξέλιξη αυτής της ομάδας που έχει πολλά να δώσει στην περιοχή μας και μάλιστα σε πιο μεγάλες κατηγορίες και να την βοηθήσουν ουσιαστικά.

Ήρθε η ώρα της Τρωάδας;

Δεν χρειάζεται να βιαστεί κανείς να απαντήσει σ΄ αυτό.

Ο καιρός θα δείξει. Τον Μάιο θα ξέρουμε...

Πάντως ένα είναι σίγουρο. Μέχρι να γίνει το τελικό μέτρημα του ομίλου, η ομάδα αυτή θα παρουσιάζει κάθε Κυριακή και από ένα εκλεκτό έργο στο δικό της σινεμά και μας καλεί κοντά της.

Να είμαστε εκεί και να χειροκροτάμε τα παιδιά.

Να είναι όλη η Ασπροβάλτα εκεί!

Στο τέλος θα μετρήσουμε και μακάρι τότε να μιλήσουμε:

Για στιγμές μυστικές,  για λάμψεις μαγικές
 για νύχτες φωτεινές...

όπως λένε και οι στίχοι του Άρη Δαβαράκη στη συνέχεια του τίτλου μας...

Μέχρι τότε υπομονή, πίστη, δουλειά και γεμάτες σειρές καθισμάτων στο Σινέ-Τρωάδα...

 

( Αφιερωμένο στους Ασπροβαλτιανούς  φίλους από τα παιδικά μου χρόνια ως τώρα και σε όλους εκείνους που έδωσαν και δίνουν τόσα πολλά για την Τρωάδα του τότε και του σήμερα!)

Βασίλης Τσολάκης

 

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ