Αλέξανδρος, Γιώργος, Στέλλα: Απογειώνεται η Μπασκετική Οικογένεια του Τάσου Μαστροδημήτρη!

mstrf

mstrf
Ήταν τα χρόνια που οι μπετονιέρες δούλευαν ακόμα στις οικοδομές και το φτυάρισμα στο αμμοχάλικο έπεφτε σύνεφο... Τελειώματα της δεκαετίας του ΄80 και η μόδα στα παντελονάκια μέσα στα γήπεδα στο ύψος των γλουτών. Η νεολαία στη χώρα μας ανέβαζε πυρετό από τις ροκιές του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, από τις βόλτες στις ντίσκο με τα παπάκια και την από τρέλα που είχε έρθει με το Χρυσό του Μπάσκετ το ΄87. Σε κάθε αλάνα και ένα πρόχειρο καλάθι για μπασκέτα, σε κάθε γωνιά ένα γηπεδάκι μπάσκετ και κάθε παιδί με μια πορτοκαλί μπάλα στα χέρια του !

 

Ο Τάσος πιτσιρικάς, (όμως πραγματικός γίγαντας από τότε), φτυάριζε με τις χερούκλες του στα γιαπιά και μόλις τελείωνε αργά το απογεύματα έβαζε μπρος το γνωστό δρομολόγιο...

Κολητό κοντό σορτσάκι, ένα φανελάκι με κομένα μανίκια από πάνω, τα Tiger 48 νούμερο στις ποδάρες του και βουρ στο παπάκι για το ανοιχτό γηπεδάκι του μπάσκετ δίπλα στην καφετέρια του Θωμά.

Με ήλιο να καίγεται και με βροχές να σκουπίζει τα νερά μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, εκεί στο γηπεδάκι....

Εκεί ώρες ατέλειωτες δώστου καλάθια, δώστου ριμπάουντ, δώστου κόντρες και μάχες επικές με γνωστούς και αγνώστους. Μεγάλες κόντρες κυρίως με Σέρβους τα καλοκαίρια.

Και στους αγώνες στα Μυθικά εκείνα Τουρνουά του Μπάσκετ στο ανοιχτό γηπεδάκι του Σταυρού σκέτος ΚΟΛΟΣΣΟΣ!

Αλησμόνητα παιχνίδια με χιλιάδες κόσμου να τα παρακολουθεί. Παιχνίδια γεμάτα ένταση και πάθος που ΄΄ταίριαζαν΄΄ στον Τασάρα και λες και γίνονταν ειδική παραγγελία για εκείνον.

 

tas

tas

 

Γιατί αυτό ήταν ο Τάσος από μωρό. Ένα παιδί γεμάτο πάθος για όλα, γεμάτος νεύρο και αστείρευτη ένταση για να τα ζήσει όλα και να να διακριθεί σε όλα.

Η ατόφια κοψιά του νικητή με ψυχή που αρνείται να ηττηθεί και δίνει τη μάχη ακόμα και μόνος απέναντι σε χιλιάδες άλλους !!!

Και δεν τον ένοιαζε τίποτα όποιον και να είχε απέναντι του, όσο κουρασμένος ή τραυματισμένος να ήταν, όσο απελπιστικά μόνος και να ήταν μέσα στη ρακέτα με τα δυό μέτρα του να ξεχωρίζουν αλλά να μην έχει βοήθειες από άλλους ψηλούς γύρω του (λιγοστά τα ψηλά κορμιά τότε βλέπεις...) και να τρώει το ξύλο της αρκούδας κάθε φορά.

Από όλα τα προηγούμενα δεν τον ένοιαζε τίποτα...

Εκείνο που τον τρέλαινε ήταν να μην τον αδικήσεις. Δεν σήκωνε την αδικία ο Τάσος ούτε να του την κάνουν, ούτε να γίνει στον αντίπαλο.

Καθαρός παίκτης, καθαρό παιδί σε όλα του !

Θυμάμαι ήταν το μοναδικό παιδί (σε νοκ-άουτ παιχνίδι μάλιστα) που έκραξε διαιτητή (και μιλάμε για ''χοντρό κράξιμο'' έτσι...) επειδή έδωσε φάουλ υπέρ του, ενώ είχε κάνει το φάουλ ο ίδιος και με τον τσαμπουκά του κατάφερε και γύρισε το σφύριγμα υπέρ του αντιπάλου που το δικαιούταν.

Σηκώθηκε όλο το γήπεδο στον αέρα και τον χειροκροτούσε !!!

Να μη του έκανε κανένας αντίπαλος τη λαδιά μονάχα και τον χτυπούσε ύπουλα ή να μην τον αδικούσε όποιος τύχαινε να παίζει διαιτητής...

Ατίθασο άτι που γύριζε το μάτι του όταν τα σφυρίγματα ήταν άδικα και πέφταμε όλοι πάνω του να τον ηρεμήσουμε. Το πέφταμε βέβαια είναι σχήμα λόγου, γιατί άντε πες μου πως να πέσεις πάνω σε ένα γίγαντα που έβράζε το άιμα του και οι σφυγμοί του εκείνη τη στιγμή έσπαγαν το κοντέρ με διακόσιους χτύπους το λεπτό;

Αυτός ήταν ο Τάσος. Βγαλμένος θαρείς μέσα από τα Ροκ τραγούδια της τότε εποχής. Αν μου επιτρέποταν να δανειζόμουνα τα λόγια του Φίλιππα Συρίγου θα τον αποκαλούσα ο Τίμιος Γίγαντας του Σταυρού !!!

Μια ανεξάρτητη ροκ φιγούρα με τα λόγια του γνωστού τραγουδιού  του Βασίλη Παπακωνσταντίνου ''Κι αν είμαι ροκ, μη με φοβάσαι..'' να κολάνε γάντι πάνω του !

Θα μπορούσα να γράφω μέρες ατέλειωτες για τον Τασάρα και για όλα εκείνα τα παιδιά που έσπειραν το μπάσκετ στον Σταυρό, ίδρυσαν με τις θυσίες τους τον Αριστοτέλη και άφησαν τόσο μεγάλη κληρονομιά πίσω τους.

Όμως αυτό είναι και το ζητούμενο της εξίσωσης του σημερινού αφιερώματος.

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ και Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ.

ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ και ΤΑ ΒΛΑΣΤΑΡΙΑ που ξεπήδησαν από την σπορά (*της όποιας τότε...) υποδομής της πενταετίας ΄87 - ΄92 που χρειάστηκε για να στεριώσει το Μπάσκετ στον Σταυρό και να φτάσει σήμερα στο σημείο να γεννά παίκτες για τις Εθνικές κατηγορίες Ανδρών και Γυναικών !!!

 

The Mastrodimitris Basket Family story:

 

adrf

adrf

 

Ένας από τους πιο μεγάλους καημούς του Τάσου είναι ότι δεν πρόλαβε να φορέσει σε επίσημο πρωτάθλημα την φανέλα του Αριστοτέλη...

Και η τραγική ειρωνεία είναι ότι το χτίσιμο και η ύπαρξη αυτής της ομάδας οφείλει τόσα πολλά στον Τάσο Ματροδημήτρη και σε όλα εκείνα τα πρώτα παιδιά της, που θα τους άξιζε να γίνουν αγάλματα για όσα πρόσφεραν !

Στα πρώτα χρόνια που η ομάδα μας αναγνωρίστηκε από την ΓΓΑ, την ΕΟΚ και μπήκε στο πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΘ ο Τάσος έφυγε νέο παιδί για την Αγγλία και το Νιούκαστλ.

Σπούδασε στον τομέα της Γαστρονομίας, εργάστηκε σκληρά και με τα χρόνια να περνούν παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια.

Όταν γύρισε στην Ελλάδα και στον Σταυρό είχε μεγαλώσει, οι υποχρεώσεις βαριές και που χρόνος να ξαναπιάσει την πορτοκαλί μπάλα στα χέρια του...

Εκείνες οι χερούκλες του όμως σήκωναν από το ΄99 και μετά διαδοχικά τα τρία παιδιά του, τον Αλέξανδρο, τον Γιωργάκη και την Στελίτσα, που λες και μια καλή μοίρα Θεική έδωσε σε όλα τους το χάρισμα να κληρονομήσουν το πηγαίο ταλέντο του μπαμπά τους και τα πασπάλισε με χρυσόσκονη αξιοσύνης για να ανοίξουν τα φτερά τους και να απογειωθούν πετώντας πολύ ψηλά και μακάρι να φτάσουν στον Όλυμπο του Αθλήματος και στις Εθνικές ομάδες της χώρας μας !!!!

 

 Alexandros Mastrodimitris

 

alx

alx

 Όλα τα μήλα κάτω από τις μηλιές πέφτουν...

Μερικά όμως λες είναι ολόιδια η μηλιά που τα γέννησε. Ο Αλέξανδρος Μαστροδημήτρης έχει όλα τα χαρίσματα ψυχής, πάθους και δυναμης που πήρε από το ''καυτό Μεσογειακό αίμα'' του μπαμπά, αλλά και την ψυχραιμία, το καθαρό μυαλό, την αυτοσυγκέντρωση και την ηρεμία στο παιχνίδι που πήρε από το Βρετανικό ''κρύο αίμα'' -όπως λέμε καμιά φορά- της Λίζας, της Αγγλίδας μητέρας του.

 

alxvao

alxvao

 

Ιδανικός συνδιασμός για έναν δίμετρο γίγαντα που πρόσθεσε επιπλέον πάνω στα χαρίσματα που κληρονόμησε και την αγάπη για προπόνηση και έχτισε τον δικό του χαρακτήρα μαχητή που του δίνει το εφαλτήριο για μεγάλες διακρίσεις στη συνέχεια.

Αν συνυπολογίσουμε τα προσόντα αυτά με το σιδερένιο δίμετρο κορμί του (1,99 ύψος) και τα δεκαοχτώ χρόνια του, εύκολα καταλαβαίνουμε τι προοπτικές έχει αυτό το παιδί μπροστά του.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 1999 και σχεδόν από μωρό άρχισε να τον τραβά η πορτοκαλί μπάλα. Αν σκεφτεί κανέις και το ύψος που είχε από μπόμπιρας ε, δεν ήθελε και πολύ για να ανθίσει και να εξελιχθεί το γονίδιο που πήρε από τον Τάσο.

Έκανε τα πρώτα Μπασκετικά του βήματα στις Ακαδημίες του Αριστοτέλη Σταυρού και στο κλειστό του Σταυρού που Δόξα Τω Θεώ υπήρχε για αυτή τη γενιά !

Πολύ σύντομα ο Αλέξανδρος ξεχώρισε και ο Σταυρός δεν τον χωρούσε πλέον.

Τράβηξε τα βλέματα μεγάλων ΚΑΕ της Θεσ/νίκης, με τον ''Αυτοκράτορα'' Άρη να τον αποκτά για τα δικά του τμήματα υποδομής.

 

alxris

alxris

Εκεί αρχίζει εντατικές προπονήσεις με την παιδική ομάδα του Άρη και θα φτάσει μέχρι την 3η θέση στο πρωτάθλημα (14 - 15 ετών) της ΕΚΑΣΘ, με ιδιαίτερα σημαντική παρουσία από μέρους του στην πορεία αυτή !

 

alxrkl

alxrkl

 

Από τον Άρη παίρνει μεταγραφή για τον Ηρακλή και στο τμήμα της εφηβικής Κ-20 ομάδας του.

Από την εφηβική ομάδα μάλιστα θα καταφέρει να διακριθεί και να αγωνιστεί και σε επίσημα παιχνίδια πρωταθλήματος της ανδρικής ομάδας (Πρωτάθλημα Α2) εναντίον του Ηρακλείου και της Λάρισας !

Παράλληλα διακρίνεται με την σχολική του ομάδα (Ελληνικό Κολέγιο) φτάνοντας μέχρι το Final-4 του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος, στην πρώτη χρονιά του εκεί.

Πέρυσι με το Ελληνικό Κολέγιο, ο Αλέξανδρος θα φτάσει να είναι φιναλίστ μέχρι τον τελικό του Σχολικού Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που έγινε στην Κύπρο.

Το φετινό καλοκαίρι κρίθηκε απαραίτητο από τον Ηρακλή να δωθεί σε ομάδα της Γ΄ Εθνικής για να αποκτήσει τον απαραίτητο χρόνο συμμετοχής και αγωνιστικές εμπειρίες που θα τον βοηθήσουν να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στο μεστό και ουσιαστικό παιχνίδι του.

Έτσι ανηφορίζει για την Πτολεμαίδα και ο τοπικός Αρίων Πτολεμαίδας (ένα από τα πιο νοικοκυρεμένα σωματεία Γ΄ Εθνικής) θα αποτελεί το νέο σπίτι του για την σεζόν 2017 - 2018.

 

alxpnst

alxpnst

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι σε καμιά στιγμή της καριέρας του ο Αλέξανδρος δεν άφησε τις σπουδές του και ταυτόχρονα με το Μπάσκετ κατάφερε να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο !!!

Ότι καλύτερο στο παιδί και πολύ γρήγορα θα είμαι μαζί με τον πατέρα του στις κερκίδες κάποιου κλειστού για να τον χειροκροτήσουμε και για να μου πει δυό λόγια περισσότερα. Τότε θα ξαναγράψω περισσότερα.

Να είναι γερός και σιδερένιος και καλή πορεία στη νέα  του ομάδα.

Οι ευχές μου για ότι καλύτερο και οι ευχές όλης της συντακτικής ομάδας του Strymonikostoday.gr είναι μαζί του.

 

George Mastrodimitris

 

 grg

grg

Ο Γιώργος Μαστροδημήτρης γεννήθηκε το 2002 και σήμερα σε ηλικία 15 ετών ξεπερνά το 1,90 ύψος. Γεροδεμένο κορμί, δύναμη λιονταριού και ένα παιδί που στα δεκαπέντε του είναι ολόκληρος άντρακλας με όλα τα χαρίσματα που κληρονόμησε και αυτός από τους γονείς του.

Πιο πεισματάρης σε όλα του και πιο ασυμβίβαστος στην ήττα από τον μεγάλο αδερφό του.

Όπως ακριβώς ο πατέρας του, έτσι και ο μικρός Γιώργος αρνείται να δεχτεί την λέξη ήττα στο παιχνίδι του.

Ο Γιώργος είναι ο πιο ''Αλέγκρο'' τύπος της φαμίλιας και αλίμονο βέβαια αν δεν έβγαινε και ένας τέτοιος. Είπαμε το Μεσογεικό γονίδιο και ταπεραμέντο πρέπει να μείνει και να περάσει και στις επόμενες γενιές !

Από τα πρώτα του σχεδόν βήματα και ο Γιώργος ακολούθησε την πεπατημένη που υπήρχε μέσα στο σπίτι.

Τα καλάθια και η ρακέτα στο παρκέ του Αριστοτέλη έγιναν το δεύτερο σπίτι του. Μια ανάσα άλλωστε απέχει το πατρικό του από το κλειστό γυμναστήριο του Σταυρού.

Εκεί μέσα ο μικρότερος αδερφός ακολουθεί τα βήματα του μεγάλου, αλλά με την δική του περπατησιά όμως.

Ξεχωρίζει γρήγορα για τις ηγετικές του ικανότητες και -λόγω του λίγο μικρότερου ύψους του- στις οργανωτικές θέσεις στον άσο και στο 2άρι.

Ευέλικτος, ταχύτατος και πιο ορμητικός όσο ψηλώνει θα μπορεί να αγωνίζεται και 3άρι με απόλυτη επιτυχία. Αν ξεπεράσει τα δύο μέτρα και αυτός ανοίγει η πόρτα και για 4άρι λόγω της φοβερής δύναμης του.

All around παίκτης - πολυεργαλείο για κάθε προπονητή!

Από τον Αριστοτέλη Σταυρού ο Γιώργος αναχωρεί και αυτός με ''συνοπτικές διαδικασίες'' για το προπαιδικό τμήμα του ΠΑΟΚ Θεσ/νίκης.

 

 

grgb

grgb

 

Για όσους δεν γνωρίζουν το Προπαιδικό τμήμα του ΠΑΟΚ είναι Πρωταθλητής Ελλάδος και η επιλογή του Γιώργου στην ομάδα αυτή μονο απλή υπόθεση δεν είναι.

Ο μικρός πιάνει δουλειά αμέσως και προπονείται σκληρά σε μόνιμη βάση τόσο με το ομαδικό πρόγραμμα του τμήματος, όσο και με ειδικό ατομικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης και ταχυδύναμης.

Η δουλειά μέσα στο γήπεδο τον δικαιώνει. Οι επιδόσεις του και η ωριμότητα στο παιχνίδι του είναι για την ηλίκία του εκπληκτικές !!!

Αναμφίβολα η φετινή σεζόν θα είναι καταλυτική στην καριέρα του Γιώργου που θα αρχίσει να γίνεται από παιδί ένας ολόκληρος άντρας πλέον και σίγουρα θα δουλέψει ακόμα περισσότερο και με ακόμα πιο ώριμη σκέψη και θέληση για την συνέχεια.

Το μέλλον είναι όλο δικό του και όλοι οι δρόμοι ορθάνοιχτοι μπροστά του πλέον.

Τα παραδείγματα άλλωστε μέσα από την οικογένεια του είναι οδηγός στην πορεία του.

Υγεία να έχει και καλή επιτυχία σε κάθε του βήμα μέχρι να φτάσει εκεί που ονειρεύεται.

Οι ολόθερμες ευχές όλων μας είναι μαζί του !!!

 

 grgc

grgc

 

 

Stella Mastrodimitri

 

stl

stl

 

Για την μικρούλα (μόνο μικρούλα στο ύψος δεν είναι βέβαια...) Στελλίτσα Μαστροδημήτρη ο χρόνος είναι πραγματικό χρυσάφι κυριολεκτικά.

Μεγαλώνει και ψηλώνει καθημερινά δουλεύοντας εντατικά στις προπονήσεις των τμημάτων υποδομής του Ηρακλή Θεσ/νίκης, αλλά και σε ατομικό επίπεδο συγκεντρώνοντας ήδη τα κολακευτικότερα σχόλια από προπονητές, συμπαίκτες, παράγοντες και αντιπάλους στον Μπασκετόκοσμο της συμπρωτεύουσας.

Η Στέλλα γεννήθηκε το 2007 και ήδη από τα δέκα της χρόνια κιόλας άρχισε να ξεπερνά το 1,75 και βάλε ύψος, διαθέτοντας εξαιρετικά σωματικά προσόντα αλτικότητας και ταχύτητας που την κάνουν να ξεχωρίζει αμέσως με την πρώτη ματιά παντού όπου κι αν αγωνίζεται

Σπάνια φλέβα ταλέντου για τον Γυναικείο αθλητισμό προδιαγράφει μια λαμπρή καριέρα και αυτή με την σειρά της και θα έλεγα χωρίς υπερβολή πως με τόσα κληρονομικά χαρίσματα αυτό δεν είναι είδηση για την πιτσιρίκα μας.

Η είδηση είναι πως όλη η δουλειά και η προσπάθεια της στηρίζεται πάνω σε έναν απίστευτα ώριμο για την ηλικία της και προσγειωμένο χαρακτήρα και σε μια ατσάλινη θέληση για φτάσει ψηλά.

Χαρακτήρας παράγωγο προιόν από την καθημερινή καλλιέργεια της συνολικής κουλτούρας μιας πραγματικά αθλητικής οικογένειας που γνωρίζει πως να μεγαλώνει πραγματικούς μαχητές.

Και η Στελλίτσα με όλα αυτά τα εφόδια μαζί της θα φτάσει ψηλά. Απίστευτα ψηλά !!!

Να είμαστε καλά όλοι και πολύ σύντομα σε δυό - τρία χρόνια θα διαβάζουμε πολλά για την εξέλιξη και την καριέρα της.

 

The Mastrodimitis Basket Family Future:

 

mstrf

mstrf

 

 

Ούτε μπορούν, ούτε θέλω να χωρέσουν όλα όσα θα ήθελα να γράψω για τον Τάσο και τα Μαστροδημητράκια του σε αυτό το αφιέρωμα.

Και αυτό γιατί εύχομαι από καρδιάς να μου δωθεί πολύ γρήγορα η ευκαιρία να γράψω για νέες διακρίσεις και επιτυχίες των παιδιών και μαζί μ΄ αυτές να θυμηθώ και να ξαναγράψω ακόμα περισσότερα από τα παλιά για τον πατέρα τους.

Γιατί πρέπει να μαθαίνουν και να ξέρουν από ποιά φλέβα προέρχονται, όπως πρέπει να γνωρίζουν και όλα τα νέα παιδιά τι στερήθηκαν οι παλιότεροι και τι δυνατότητες έχουν σήμερα αυτά για να φτάσουν ψηλά.

Θα ήθελα να κλείσω με δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι τα λόγια του Τάσου Μαστροδημήτρη για την ομάδα Μπάσκετ του Αριστοτέλη Σταυρού:

''Χρωστάω ευγνωμοσύνη στον Αριστοτέλη Σταυρού και σε όλους όσους βοήθησαν διαχρονικά να χτιστεί το ''οικοδόμημα του'' για αυτά που μπόρεσαν και έδωσαν στα παιδιά μου. Τα πρώτα τους μπασκετικά βήμτα, η πρώτη τους επαφή με το άθλημα, οι πρώτες τους εμπειρίες και το ήθος που καλλιέργησαν μέσα στην οικογένεια του Αριστοτέλη θα είναι παντοτινά οι πιο στέρεες βάσεις για όπου φτάσουν. Εύχομαι όσα περισσότερα παιδιά από το χωριό μας να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες αυτές του συλλόγου και να φτάσουν ψηλά''

Νομίζω τα λόγια αυτά του Τάσου τα λένε όλα και δεν χρειάζεται να προσθέσει κανείς τίποτα παραπάνω.

 

 

arsttl

arsttl

 Το δεύτερο πράγμα που θέλω να πω είναι οι ευχές μου για:

Тον επόμενο χυμό που θα πιούμε με τον Τάσο στο γραφείο μου ή οπουδήποτε αλλού, να τον κεράσει αυτός μαζί με ένα κουτί γλυκά φτιαγμένα από τα δικά του χέρια του (γιατί είναι και πρώτος μάγειρας άλλωστε!) για να γιορτάσουμε το επόμενο σκαλοπάτι και την επόμενη μεγάλη μεταγραφή μέλους της μπασκετικής οικογένειας του. Και να φτιάχνει γλυκά να μας κερνάει συνέχεια.

Γιατί ξέρω ότι τα γλυκά εκείνα θα είναι πιο ''γλυκά'' από όλα και αυτό γιατί θα είναι φτιαγμένα από τα ίδια εκείνα χέρια που έμαθαν το Μπάσκετ από μόνα τους με το έτσι θέλω.

Χωρίς προπονητές, χωρίς παρκέ, χωρίς κλειστά γυμναστήρια, χωρίς υποδομές σε μια εποχή που μετά το φτυάρι η μπάλα ζύγιζε ένα τόνο από την κούραση και όμως ο Τασάρας τα σήκωνε ψηλά και σκέπαζε τον ουρανό του Σταυρού μπροστά σε κάθε αντίπαλο.

Είναι τα ίδια χέρια που έφεραν στον κόσμο και μεγάλωσαν αυτά τα τρία παιδιά που αποτελούν ολόχρυσες ελπίδες να ανοίξουν νέους δρόμους για τις επόμενες γενιές στον τόπο μας !

Να είστε καλά όλοι στην οικογένεια σας φίλε μου Τάσο, καλή πρόοδο στα παιδιά και καλές πτήσεις στις καριέρες τους !!

Αυτά τα χέρια σου που έδωσαν τόσα πολλά στον τοπικό μας αθλητισμό, να μη σταματήσουν ποτέ να χειροκροτούν διακρίσεις των παιδιών σου και να τα δεις όπως ονειρεύεσαι όλα τους !!!

Τσολάκης Βασίλης

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΝΕΑ